Hz. Ali ve diğer İslâm büyüklerinden sâdır olan bu tür sözler, îmanda ayne’l-yakîn ve hakka’l-yakîn mertebelerini ve ihsân kıvamını göstermektedir: ‘Allah’ı görürmüşçesine kulluk.’ Bir bakıma ‘vahdet-i şühûd’ da diyebileceğimiz bu makam, Allah’a îmanın şühûda dönüştüğünü göstermektedir. Burada görmekten kasdedilen illâ basar gözüyle Allah’ın zâtını görmek değildir. Bu görme basîretle Allah’ın kudretini, yüceliğini ve bir oluşunu, sıfat ve isimlerinin tecellîlerini görmektir. Sıfattan mevsûfa geçip Hakk’ı idrâk etmektir.